12 tydzień.

14 stycznia. Maluszku, mierzysz 5 centymetrów, Twoje serce bije z prędkością 170 uderzeń na minutę, a radości mego i Taty nie da się opisać. Masz oczy, uszy, nos, mózg, dwie rączki i dwie nóżki, którymi podczas całego badania wymachiwałeś we wszystkie strony świata. Tato mówi, że będziesz bokserem, ja, że tancerką ( a elastyczność ciała, poczucie rytmu odziedziczysz po mamie, tak jak ja). Chyba Ci tam dobrze?

Twój tata zainteresowany, pyta o wszystko i nie może się nadziwić widokiem, zupełnie jak ja.

Dobrego ma Pani męża.

Wymodliłam Go sobie. 

Dziadkowie od razu zauważają, że fotogeniczne z Ciebie dziecko.

A wieczorem, pod powiekami widok wirującego, wiercącego się Ciebie. Cud! 

Uśmiecham się do swoich myśli.

Masz już 11 tygodni. Wyglądem przypominasz orzech włoski. Wewnątrz Twego ciała zaczynają się formować jajniki lub jądra. Będziesz Marianną, może Hanną? Czy raczej Miłoszem, Kacprem? Podobno będziesz miał/a dużą liczbę włosków? Ciekawe jakich, grubych, czarnych i kręconych po tacie? Dostałaś/eś też od Babci Beatki swoje pierwsze śpioszki, nie niebieskie, nie różowe, a zielone. Mikroskopijne. Czuję, że ta kolekcja dziecięcych ubranek będzie się szybko powiększała.

A ja z utęsknieniem czekam na koniec 12 tygodnia z nadzieją, że wszystkie ciążowe dolegliwości (wymioty, nudności, zgaga, kwasota w ustach) po prostu znikną i będę mogła w pełni cieszyć się tym czasem. Leżące na parapecie herbatniki, banany, biszkopty przegryzane przed (późnym) wstaniem z łóżka mają uchronić przed porannymi mdłościami - nieskutecznie jednak. Nie pomaga też imbir, plasterki cytryny, ani ciepłe mleko. Budzisz mnie w środku nocy i natychmiast domagasz się jakiejś przekąski, inaczej zsyłasz mi takie uczucie ssania w żołądku, że nie ma mowy o spokojnym zaśnięciu.

Towarzyszące mi (dotąd nieznane aż w takim stopniu) nieuchronne zmęczenie każe leżeć, leżeć i leżeć.  Najlepiej czuję się w towarzystwie sypialni i książek, śpię po kilkanaście godzin, z trudnością wykonuję codzienne obowiązki. Fizyczność wpływa też na samopoczucie psychiczne, drażliwość, płaczliwość, brak energii na cokolwiek. Nie lubię być taka nie swoja.

Muszę to przespać, przeczekać, przeczekać trzeba mi..

A Twój Tata powinien dostać medal za to, że mną wytrzymuje. Ale nie wyprodukowali jeszcze takiego, który byłby w stanie wynagrodzić Mu anielską cierpliwość i dobroć.

2012.

Dobra sylwestrowa noc. Przemiłe towarzystwo. Ciepłe rozmowy, że nie ma w życiu nic lepszego i utwierdzenie w przekonaniu, że wszystko samo przyjdzie z czasem. I tylko ochota na kawałki sera zółtego, pomidory koktajlowe i tortillowe (przepyszne) przekąski. Gdyby nie inni - zjadłabym je wszystkie. No i zostałam super gwiazdą karaoke. Ciekawe, czy odziedziczysz ten talent po mamie, czy raczej postawisz na gwizdanie, jak Twój Ojciec.

Noworoczny spacer z Twoim Tatą, przytulanie, pocałunki i życzenia -  i wiem, że to będzie dobry rok. A nasze uczucie - dzięki Tobie coraz silniejsze, mocniejsze, w pewnym stopniu dotąd jeszcze nieznane. Odkrywam dobro. Czuję się kochana i kocham.